2.4 Maṅgalasutta

300Evaṃ me sutaṃ—  ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṃ jetavanaṃ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Ekamantaṃ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi— 

301 “Bahū devā manussā ca,

maṅgalāni acintayuṃ;

Ākaṅkhamānā sotthānaṃ,

brūhi maṅgalamuttamaṃ”. (1)

302 “Asevanā ca bālānaṃ,

paṇḍitānañca sevanā;

Pūjā ca pūjaneyyānaṃ,

etaṃ maṅgalamuttamaṃ. (2)

303 Patirūpadesavāso ca,

pubbe ca katapuññatā;

Attasammāpaṇidhi ca,

etaṃ maṅgalamuttamaṃ. (3)

304 Bāhusaccañca sippañca,

vinayo ca susikkhito;

Subhāsitā ca yā vācā,

etaṃ maṅgalamuttamaṃ. (4)

305 Mātāpitu upaṭṭhānaṃ,

puttadārassa saṅgaho;

Anākulā ca kammantā,

etaṃ maṅgalamuttamaṃ. (5)

306 Dānañca dhammacariyā ca,

ñātakānañca saṅgaho;

Anavajjāni kammāni,

etaṃ maṅgalamuttamaṃ. (6)

307 Āratī viratī pāpā,

majjapānā ca saṃyamo;

Appamādo ca dhammesu,

etaṃ maṅgalamuttamaṃ. (7)

308 Gāravo ca nivāto ca,

santuṭṭhi ca kataññutā;

Kālena dhammassavanaṃ,

etaṃ maṅgalamuttamaṃ. (8)

309 Khantī ca sovacassatā,

samaṇānañca dassanaṃ;

Kālena dhammasākacchā,

etaṃ maṅgalamuttamaṃ. (9)

310 Tapo ca brahmacariyañca,

Ariyasaccāna dassanaṃ;

Nibbānasacchikiriyā ca,

Etaṃ maṅgalamuttamaṃ. (10)

311 Phuṭṭhassa lokadhammehi,

Cittaṃ yassa na kampati;

Asokaṃ virajaṃ khemaṃ,

Etaṃ maṅgalamuttamaṃ. (11)

312 Etādisāni katvāna,

Sabbattha maparājitā;

Sabbattha sotthiṃ gacchanti,

Taṃ tesaṃ maṅgalamuttaman”ti. (12)